ثانى آنكه افعال الهى دو قسم است يك قسمت دفعى الوجود مثل امر ساعة كه ( كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ ) است و يك قسمت تدريجى الحصول است مثل فواكه و حيوانات و بنى آدم و بنى جان و امثال آنها و هر دو موافق با حكمت است و مصلحة و خود عالم به حكم و مصالح است تمام بجا است . [ سوره طه ( 20 ) : آيه 5 ] الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى ( 5 ) آن خداوندى كه خلق فرمود زمين و آسمانها را رحمن است بر عرش قرار گرفته بسيارى از عامّه كه قائل بتجسّم هستند ميگويند خدا روى عرش نشسته و مخلوقات خود را مشاهده مىكند فرداى قيامت هم بر تخت مىنشيند و مؤمنين او را مىبينند و كفّار مشاهده نميكنند لكن گذشت كه اين كفر محض است بلكه معنى . ( الرَّحْمنُ ) رحمت رحمانيه شامل جميع مخلوقات مؤمن و كافر خوب و بد عادل و فاسق مطيع و عاصى مىشود از افاضه حيات و اعطاء رزق و ساير نعم الهيه در دنيا ولى در قيامت مخصوص باهل ايمان است ( وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ ) اعراف آيه 55 . ( عَلَى الْعَرْشِ ) عرش عظمت و كبريايى نه عرش جسمانى . ( اسْتَوى ) استواء قدرت و توانايى و احاطه بجميع چنانچه در السنه متعارف است كه فلان بر اريكه سلطنت نشسته فلان بر كرسى حكومت قرار گرفته فلان بر تخت تاج دارى تكيه داده و امثال اين تعبيرات و از باب تشبيه معقولات بمحسوسات است .